. . . ภารต! สิ่งอันสิงสู่อยู่ในร่างกายของทุกคนนี้ ใครๆ ย่อม
ฆ่าไม่ได้เป็นนิตย์ ฉะนั้น ท่านไม่ควรเศร้าโศกถึงสัตว์มีชีวิต
ใดๆ เลย พิจารณาหน้าที่โดยตรงของท่านซิ ท่านไม่ควรจะ
หวั่นไหว เพราะในนามกษัตริย์ ไม่มีอะไรจะดีกว่าสงครามที่
เป็นธรรม ปารถ! กษัตริย์ผู้มีความสุขย่อมได้สงครามอันเผอิญ
มาถึงโดยลำพังเช่นนั้น และซึ่งนับว่าเป็นการเปิดประตูสวรรค์
ถ้าและว่าท่านจักไม่ทำสงครามอันเป็นธรรมเช่นนี้ไซร้ ท่านก็
จะละหน้าที่โดยตรงของท่าน และเกียรติยศของท่าน ได้รับ
แต่ความชั่วช้าอยู่ถ่ายเดียว ปวงมนุษย์จะโฆษณาความเสียชื่อ
เสียงของท่านไม่มีที่สิ้นสุด และความเสียชื่อเสียงจะร้ายยิ่งกว่า
ความตายสำหรับผู้มีกำเนิดสูง . . .

พระกฤษณะ